Ton van Leijen uitgeroepen tot dorpsdichter van Oldebroek

[Redactie]

Nieuwjaar daagt uit

nieuwjaar stelt oude vragen
maar bij een nieuwe tijd;
365 keer verandering,
rijkdom, armoe, strijd

agenda’s allang voorbedrukt,
business weer as usual;
koopwaar gaat de winkel uit,
kringloop loost ons oude spul

discussie blijft over migratie,
en het klimaat lijdt zwaar;
leiderschap lijdt moreel inflatie,
digitaal verwonden we elkaar

soms waan je je even in Gallië
als Asterix en Obelisk in het klein:
veel reden om te ruziën,
nu tegen een andere Romein

het jaar zal leren of we echt
luisteraars durven zijn;
de ander beter aan gaan voelen
en kappen met chagrijn

terugkijken heeft altijd zin,
je ziet al snel wat anders moet;
dus peper ik mezelf maar in:
zorg dat je dat ook werkelijk doet

©tonvanleijen

[Redactie]

Weerspannig winterweer

dungestorven riet op
akkerwal, ijszwarte sloot,
sponning van dood-
bevroren grassen, struiken;
takken strakken zich
boven kleiige kluiten,
bermbonkige pollen,
weerbarstig ontoegankelijk;
onbegaanbaar ongemak,
lege luchten hard
blauw of grijzig dicht;
ijsbeklonterde
veldweg, donker
de vlek op het boerendak
waar een kachel nog
uitlaatklep vindt;
grauwe verten, onberoerd,
winterkil en waterkoud,
ondergedoken leven
mensverlaten stil

©tonvanleijen

[Redactie]

Spreeuwenbad

aan dwangbuis ontsnapt
van loerend gevaar,
in de goot beland
met mossige neerslag,
vlerken hun vleugels
sproeiend het water
over zich heen

opzwiepende extase met
‘wie doet me wat’-air
schudden en schonen
ze hun veren, tot iets
- een kat, een mens? -
de vrede uit elkaar spat
en weg, dood is de goot

©ton van Leijen

[Redactie]

Luisterbankjes

plannenmakers voor lokaal toerisme
werken aan luisterbankjes; een QR-code
leidt je dan naar verhalen van inwoners

laten er luisterbankjes zijn
om verstild tot jezelf te komen
horend wat wie hier ooit leefden
je fluisterend te zeggen hebben

zij weten wat op jouw plek
gebeurde, toen, welke mensen
het levenslicht hier zagen,
speelden, zwoegden, minden

oude geslachten: hun stem
brengt het verleden tot leven
je bent te gast bij getuigen
van vergaan bestaan

©ton van Leijen