www.oldebroek.net

Op vrijdag 10 november 1944 werd vrijwel geheel Rotterdam afgezet en kregen alle jongens en mannen tussen de 17 en 45 jaar, ongeveer 50000, het bevel zich te melden voor de Arbeidsinzet.



Op verschillende plaatsen in de stad werden de groepen Rotterdammers verzameld, o.a. in het Feijenoord Stadion. Hier wordt overigens op 10 november 2004 een herdenking gehouden in het bijzijn van burgemeester Opstelten. In Rijnaken werden de Rotterdammers o.a. via Amsterdam naar Kampen en Zwolle vervoerd. Een aantal van hen, o.a. zieken werd niet direct doorgestuurd naar Duitsland, maar werd eerst tijdelijk ondergebracht in het Lager Wezep (Margrietkazerne). De tocht van Zwolle en Kampen naar het Lager Wezep werd per voet afgelegd. De eerste Rotterdammers kwamen op zondagmorgen uitgeput en hongerig aan in Kampen en Zwolle en konden gelijk aan de voettocht naar Wezep beginnen. Daar aangekomen kregen de Rotterdammers van de bevolking spontaan voedsel en drinken aangeboden. In Wezep werden ook levensmiddelen ingezameld die met paard en wagen naar het Lager werden gebracht. Daar werden de zieken door plaatselijke dokters en verpleegsters onder handen genomen. Tijdens het verblijf van de Rotterdammers in het Lager waren verschillende vluchtpogingen. Als afschrikking werden op 15 november onder toeziend oog van een grote groep, drie Rotterdammers op de heide doodgeschoten. Ook tijdens een vluchtpoging bij het vertrek naar Duitsland werden twee mensen doodgeschoten.



Eenmaal in Duitsland kegen de Rotterdammers veelal de indruk dat ze daar niet verwacht werden. De achtergrond van de razzia was waarschijnlijk dat de Duitsers bang waren dat de weerbare bevolking van Rotterdam in opstand zou komen tegen de bezetter nu de geallieerden zo dicht bij de stad waren gekomen.

Na afloop van de oorlog heeft de bevolking van Rotterdam als dank een geschenk aan de bevolking van Wezep gegeven. Dit geschenk is aangeboden in de vorm van een muziektent. Oorspronkelijk stond deze op het korfbalterrein van Rood-Wit. Bij de bouw van het winkelcentrum in Wezep, heeft de muziektent daar een plaats gekregen.


Hierboven de muziektent die in Wezep op de Brink stond. (Het huidige korfbalveld) Foto met dank aan De Eendracht.


De nieuwe muziektent, hier links, is vaak het centrum van diverse activiteiten.

10 november; een dag om even bij stil te staan.


Ga eens naar de bibiliotheek en lees het verhaal in het boek “Oldebroek in Oorlogstijd” Of misschien kunnen de ouderen uit Wezep zich dit nog herinneren.

Bronnen en meer informatie:
Oldebroek in Oorlogtijd.
Het verhaal van Jan Feringa
http://www.feringa.net/genealogie/Dagbo ... 040828.pdf

Het verhaal van Gerard Martens
http://www.engelfriet.net/Alie/gastenboek.htm#reaktie4

https://nl.wikipedia.org/wiki/Razzia_van_Rotterdam
http://www.derazziavanrotterdam.nl/
https://razziamonument.nl/

WEZEP/OLDEBROEK – Op 10 november 2004 was het 60 jaar geleden dat de grote razzia in Rotterdam plaats vond. De Duitsers voerden alle mannen tussen de 17 en 45 jaar af om in Duitsland te gaan werken. Een herdenking hiervan werd door ongeveer 150 Rotterdammers, die de razzia hadden meegemaakt, herdacht in het Feijenoord stadion. Een grote groep dwangarbeiders werd eerst in Wezep gevangen gezet voordat ze naar Duitland gingen.
Veertien Rotterdammers brachten een dag na de herdenking, donderdag 11 november, een bezoek aan Oldebroek en Wezep om ook hier deze ingrijpende gebeurtenis te herdenken.


De groep samen met drie Oldebroekers

De Rotterdammers werden met koffie en cake ontvangen op het gemeentehuis. Burgemeester Zielhuis gaf een korte toespraak. Dat de eerste herdenking pas na vijftig jaar plaats vond kwam omdat de Rotterdammers na de oorlog hard aan het werk gingen om de stad en de haven weer op te bouwen. Met het ouder worden kwamen de vaak vreselijke herinneringen weer boven en kwam er behoefte aan herdenken. Eén van de Rotterdammers zei hierop dat “Met het ouder worden komt alles steeds helderder weer terug”.


Toespraak burgemeester Zielhuis.

Na de toespraak van de burgemeester werd het woord gegeven aan de heer Ten Napel. Zijn vader had een slagerij aan de stationsweg in Wezep. Hij zag als kleine jongen hoe de Rotterdammers door Wezep trokken en voedsel kregen van de plaatselijke bevolking. Omdat de groepen slecht bewaakt waren en er veel mensen langs de kant stonden wisten verschillende Rotterdammers te ontkomen. “Mijn vader deelde worst uit aan de Rotterdammers, eerst aan de weg maar later in de deur van de slagerij, enkele Rotterdammers konden achter mijn vader de slagerij in lopen en ongezien via de achterdeur vluchten”.
De op Mulligen geboren Flier kon zich nog heel goed herinneren dat ze twee Rotterdammers tijdelijk onderdak gaven die uit het kamp ontvlucht waren. Ze wilden terug en zijn later naar Elspeet gebracht. De heer Flier vond het jammer dat het contact is verloren.


De heer Flier wijst de plaats van het Lager aan.

De Rotterdammers vertelden ook, soms geëmotioneerd, wat ze hadden meegemaakt tijdens het transport naar Wezep en in het Lager Wezep. Over de tijd van dwangarbeid in Duitsland werd ook verteld. De meesten van hen waren nog maar zeventien jaar en maakten dingen mee die nog op hun netvlies gebrand staan.
Na de lunch werd er een bezoek aan de muziektent van Wezep en de Prinses Margriet Kazerne gebracht, het Lager Wezep.


De nieuwe muziektent.

De Rotterdammers brachten met het bezoek nogmaals hun dank uit aan de bevolking van Wezep voor wat deze deed in november 1944 voor hun en de gastvrijheid die ze nu ook weer ontvingen.


Oude ingang Prinses Margriet Kazerne.